Door Thailand reizend zie je tandeloze tuk tuk-bestuurders, olifanten, markten met amuletten, verse vis en nephorloges, regenwouden, een park met tempels, Khao San Road in Bangkok, de Bridge over the river Kwai, nieuwsgierige apen, kokospalmen, parelwitte stranden en bounty-eilanden. Reisverslag 2000
|
Chiang MaiTientallen tandeloze tuk tuk-bestuurders spreken ons aanVroeg in de ochtend landen we in Chiang Mai, waar tientallen mannetjes de aandacht trekken om een taxi of om een hotel aan te bieden. We kiezen een taxi uit en komen na een half uur aan in een warm en stoffig stadscentrum, een groot verschil met het sjieke Singapore. Ondanks de vele toeristenbureau's en de tientallen tandeloze tuk tuk-bestuurders die ons aanspreken, zien we de hele dag nergens toeristen. Hoewel de meeste toeristen hier komen om een jungletrektocht te maken en de bergstammen (langnek) te bezoeken, voelen wij hier niks voor. Achteraf blijkt dat een goede keus; de zogenaamd afgezonderd levende stammen ontvangen dagelijks vele hordes toeristen en heffen meteen maar 400 baht (10 euro) entree per persoon. Het is dus wel duidelijk dat deze mensen niet van de landbouw leven.
|
De tweede dag in Chiang Mai boeken we een vlucht naar Bangkok voor de volgende ochtend. Aangezien het vliegtuig een tussenlanding maakt in Sukhothai besluiten we daar een stop-over van een dag te maken. De rest van de laatste dag in Chiang Mai maken we vol door een taxi te huren en in de buurt wat plekken te bekijken. Halverwege stopt de chauffeur om duidelijk te maken dat de afgesproken prijs per persoon betaald dient te worden. We dingen 100 baht af en gaan mokkend akkoord met de verhoogde ritprijs. Spreek dus van te voren duidelijk af dat de ritprijs niet per persoon is. Een lange rit langs rijstvelden en kleine dorpjes brengt ons naar een grot, waar een klein jongetje ons rondleidt en wat opvallende druipstenen laat zien. Na een slechte lunch bezoeken we een warmwaterbron. Het water is zo heet dat veel Thai er ter plaatse aangeschafte eieren in koken. Hierna brengt de chauffeur ons naar een fabriekje waar we zien hoe aardewerk word bewerkt, met achteraf uiteraard de mogelijkheid wat van dit spul te kopen. Op de parkeerplaats verkoopt een vrouwtje piepkleine mandjes vol vogeltjes. Een handgeschreven bord met 'Let the birds free for good' maakt duidelijk dat we de vogeltjes tegen betaling uit hun benarde positie kunnen bevrijden. Hoewel we de lugubere handel hier alleen maar mee bevorderen, kopen we 20 vogeltjes en laten ze vrij. |